SHOCKERENDE ERVARING
Thea-Warrior
Het is nog steeds bloedheet; nog rond de 40 graden. Als we bij de toegang en hoge hekken van het Nationaal Park Tzippori aankomen, is het bijna vijf uur. Het park gaat sluiten; deze vrijdagmiddag 2 juni 2023 nog minder dan een half uur geopend.
Bah, dat is de moeite niet. Wat te doen? Voor ons strekt zich een bijna bijbels landschap uit met de Nazareth aan de horizon. Rechts voor de ingang van het Park bevindt zich een laag bos. Hier zou de grootvader van de barman van Al Kahla hebben gewoond. "Zullen we hier tai chi doen? In de schaduw?"
Aad vindt het een goed idee. In het bos ruikt het hemels zoetig. Welke struiken of bomen verspreiden deze ons onbekende geur? Terwijl we ons al oefenend op een breed wandelpad ontspannen gronden, gebeurt er iets. Vlindertjes fladderen tussen kleine rotsblokken en verstoppen zich in donkere holten. Ineens 'hoor' ik vliegtuigen ronken en gegil. Het bos valt over me heen met verdriet en heel veel weemoed. O nee, hier oefenen is geen goed idee. In dit kleine bos hangt veel pijn en ellende. Mijn derde oog vult zich met beelden van vuur, instortende huizen en vluchtende mensen. Op een later tijdstip zijn de ruïnes van die huizen blijkbaar tot net boven grondniveau afgebroken. Oké, de verzetshaard Saffuriya krijgt 'handen en voeten'.
Vandaag 2 mei 2026 leert het wereldwijde web me dat tijdens operatie Dekel (Palmboom) Israëlische militairen - de Yishuv -tussen 15 juli 1948 en januari 1949 Saffuriya eerst bombarderen en vervolgens volledig vernietigen. Ruim 4000 bewoners worden gedood of verdreven: letterlijk en figuurlijk een puinhoop.
Oh, op 7-8 mei 1945 eindigt in Europa de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de Holocaust door nazi-Duitsland zijn er tussen de 5,1 en 6 miljoen Europese joden vermoord. Voor deze misdaad zijn gewoon geen woorden... na de oorlog, die Duitsland op eigen grondgebied jammerlijk verliest, is daar te horen 'Nie wieder Krieg' ofwel 'Nooit meer Oorlog'.
Wat hebben de overlevende joden gedacht? 'Nooit meer gedweeë slachtoffers zijn'?
Aan het eind van de Middeleeuwen en daarna wordt in landen de godsdienst van de regerende koning opgelegd. Hm, geen goed idee; veel te onvrij. Om een land te creëren waarin in principe één specifieke religie wordt beleden, is volgens mij evenmin een goed idee. In alle landen zou godsdienstvrijheid mogen heersen... het Goddelijke is in alle mensen aanwezig.
Op 14 mei 1948 wordt de staat Israël opgericht en prompt begint de Arabisch-Israëlische oorlog. Een en ander volgt in het verlengde van de bestaande burgeroorlog tussen Palestijnse Arabieren en Palestijnse Joden, waaraan ook de Britten hebben deelgenomen. Zowel aan de zijde van de Arabieren als Joden worden zware verliezen geleden. Gedurende de nieuwe strijd worden heel wat dorpen en steden in het voormalig Mandaat Palestina door de Israëli met de grond gelijk gemaakt en inwoners gedood. De Palestijnse Arabieren vluchten of worden verdreven; zo'n 700.000 in totaal. Tegenwoordig staat deze catastrofe bekend als de Nakba. In de jaren daarop exploderen in de buurlanden Libanon, Jordanië en het land Palestina de geboortecijfers. Ik begrijp de strijd en ik begrijp het niet, want als jouw volk zóvéél pijn is gedaan, dan doe je dat een ander volk toch niet aan. Blijkbaar wel: angst en woede regeert en de (geprojecteerde) haat rimpelt over de aarde, en verder en verder...
In Saffuriya herinnert de sfeer me aan Frankrijk, aan Oradour-sur-Glane. Op dinsdag 30 juni 1987 kom ik daar per ongeluk met mijn eerste echtgenoot en onze zoon terecht. Ben dagen misselijk geweest van de energie die in en door dat vernietigde dorp zweeft. Op 10 juni 1944 vermoorden Duitse soldaten in drie uur tijd in Oradour 624 mensen. Waarschijnlijk is het een represaillemaatregel want kort daarvoor heeft het Franse verzet in de buurt een spoorbrug opgeblazen. Bij die actie sterft een SS-Sturmbannführer. De omgekomen man is een vriend van de majoor die het bevel voert over het regiment dat in Oradour het bloedbad aanricht. Weliswaar zijn er al 28 gevangenen doodgeschoten maar de majoor wil meer: de mannen uit het dorp worden in graanschuren bijeengebracht en gefusilleerd. De vrouwen en kinderen worden in de kerk opgesloten, waarna deze tot ontploffing wordt gebracht. Degenen die uit de brandende, instortende kerk weten weg te komen, worden neergeschoten. Het geruïneerde dorp levert me daar in 1987 ingrijpende emotionele ervaringen op. In kleine huizen getuigen verbrande naaimachines van de vreselijke gebeurtenissen. Voor mijn eigen welzijn moet ik me niet op dergelijke slachtvelden begeven. De energie van de mensen in doodsangst of van degenen die agressief en al hatend rondgaan, blijft op de plek hangen. Hatende zielen is helemaal puin... diep confronterend voor mijn eigen ziel en geest. Op dergelijke plaatsen is veel, heel veel, helend werk nodig.
Aad en ik besluiten terug te rijden naar Tiberias; naar het Prima Galil Hotel. Vanuit de auto fotografeer ik op snelweg 65 de heuvel van het Nationaal Park Tzippori. Op de top het vierkante, gerestaureerde kruisvaardersfort. De Basiliek van Sint-Anna ligt iets lager, maar ik weet niet precies waar.
Terug bij het hotel wijst een medewerker ons een parkeerplek, maar dan hebben we een aanvaring met een extreem lange, magere oudere man en twee jongemannen. Ze laten hun auto achter de onze staan, want volgens hen zijn wij voorgekropen op de parkeerplaats. Met zijn gebedenboek, lange pijpenkrullen (peies) en 'leerlingen' lijkt hij mij een rabbijn, maar de hitte heeft hem en zijn kleding ook te pakken. Grote, vuile, deels opgedroogde zweetplekken ontsieren zijn lichte hemd. Verlamd van schrik zit ik met mijn hoofd omlaag; mijn handen beschermend op mijn hoofd. Na het nodige misbaar gaan ze gelukkig weg. Als we uitstappen zien we dat ze om de hoek, zo'n vijf auto's verder, gelukkig eveneens een parkeerplek hebben. Volgens mij zijn ze op deze vrijdag op weg naar een synagoge voor de speciale dienst aan het begin van de Sjabbat.
Mijn hoofd is vuurrood, voelt opgezwollen en zweetdruppels parelen op mijn voorhoofd. Aangezien ik naar mijn idee in de hete, benauwende buitenlucht een hitteberoerte nabij ben, besluiten we snel naar onze kamer op de tiende verdieping te gaan: loslaten en ontspannen in de door airco gekoelde kamer... wat een rijkdom.
Bronnen
- Holocaust. Op 2 mei 2026 van https://nl.wikipedia.org/wiki/Holocaust
- Israëlisch-Palestijnse oorlog in 1948.
Op 3 mei 2026 van https: en.wikipedia.org/wiki/Killings_and_massacres_during_the_1948_Palestine_war
- Operatie Dekel. Op 3 mei 2026 van https://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Dekel
- Oradour-sur-Glane. Op 2 mei 2026 van https://www.francecomfort.com/be/in-de-omgeving/508/oradour-sur-glane
- Planten Eryngium Ovinum, Echinops ritro en Zilla spinosa. Op 2 mei 2026 via het AI-overzicht van Google Lens.
- Sanhedrin Trail. Op 2 mei 2026 via het AI-overzicht van Google Lens.
- Sepphoris. Op 2 mei 2026 van https://en.wikipedia.org/wiki/Sepphoris
---> 469 GRUWEL IN TIBERIAS - Bibberen en beven
---> LIEFDE 2026 ISRAËL Inhoud