BIDDEN, ZINGEN EN PEINZEN
Thea-Warrior
Op Tweede Pinksterdag staat in de Kerk de Heilige Maagd Maria - de Moeder van de Kerk - centraal. De eerste banken rechts in het schip zijn middels kaarsen met windkapjes gereserveerd voor het Dragersgilde en de Broederschap.
Het is grappig om te zien dat in het middenpad de grote koperen kroonluchter pas omhooggaat nadat de dragers met moeite de baar met het beeld van de Sterre der Zee hebben laten zakken en er onderdoor zijn gegaan.
Het beeld Maria Sterre der Zee wordt voor het hoogkoor gepositioneerd. Het is even zoeken met het uitlichten. Aan haar voeten een mooi boeket met rode gladiolen.
Een sopraan zingt een schitterend 'Ave Maria' van Hans Leerdam. Dan vertelt Marco van Baalen, directeur van het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland dat hij niks, dat wil zeggen geen geld, komt brengen, maar dat de bijschrijving van 'De Bidweg van de Sterre der Zee' in het Immaterieel Erfgoed betekent dat er in de toekomst, via borgingsacties, aandacht voor 'De Bidweg' zal blijven.
De Broederschap van de Sterre der Zee zal zich hiervoor inspannen. Kernwaarde van 'De Bidweg' is het verbinden, helpen en troosten van mensen. Samen met de voorzitter van de Broederschap ondertekent hij het Certificaat van de bijschrijving.
Uit dankbaarheid wordt tegen 18.45 uur de Grote Bidweg gelopen. Groot in de zin van mèt het beeld van Onze Lieve Vrouw Sterre der Zee. Zonder beeld is het de Kleine Bidweg of enkel de Bidweg. De traditie is vijf eeuwen oud en begint met de processie die de paters Franciscanen op Paasmaandag vanuit hun klooster aan de Sint-Pieterstraat met het Mariabeeld - de latere Sterre der Zee - lopen.
In het openbaar bidden tot, danken en bejubelen van Maria. Zelf denk ik aan eerbied voor onze eigen Aarde, de Moeder Aarde van alle wezens die erop leven.
Met het Genadebeeld voorop gaat de stoet door het centrum van Maastricht; vanaf het Onze Lieve Vrouweplein via de Cortenstraat, Witmakersstraat, Sint Jacobsstraat, Lenculenstraat, Bouillonstraat, Papenstraat, opnieuw Sint-Jacobsstraat naar de hoek van Het Vrijthof en vervolgens terug via de Bredestraat naar het Onze Lieve Vrouweplein.
Onderweg ontmoet de groep vele Mariabeelden en natuurlijk wordt er gebeden en gezongen. Het is vreemd om zo openlijk, luid biddend en zingend, in het openbaar van het geloof van de Rooms-katholieke religie te getuigen. De positieve intentie is naar mijn overtuiging meer leidend dan dat het eventueel afzetgedrag tegen anderen of tegen andere religies behelst. Voor mezelf is het minder de Rooms-katholieke religie als wel uiting geven aan mijn overtuiging van het Bestaan van het Goddelijke. In andere religies bestaat dit natuurlijk ook.
Nu - het is nu dinsdag 17 februari 2026 - is de idee zelfs nog sterker, immers nog meer dan het Bestaan van het Goddelijke is het nu het Bestaan van het Vrouwelijk Goddelijke. Een Vrouwelijk Goddelijke dat volkomen gelijkwaardig is aan het reeds eeuwenlang bestaande Mannelijk Goddelijke. Het Vrouwelijk Goddelijke - het Etherisch Aspect van Moeder Aarde - dat door mannelijke mensen onder tafel of onder de duim is gehouden en dat tegelijkertijd - zie het Dragersgilde en de Broederschap; allemaal mannelijke mensen - toch ook weer wordt verheven. Daar zit hem precies de angel... het zijn mannelijke mensen die het Vrouwelijk Goddelijke via het beeld van Maria Sterre der Zee verheffen. Het zouden vrouwelijke mensen mogen zijn of misschien beter nog: fifty-fifty. Misschien iets om uit te proberen: enkel mannelijke mensen, enkel vrouwelijke mensen en daarna gemengd bij het dragen van het beeld van de Sterre der Zee.
De Paasprocessie in Maastricht - met de muziek mee - is feestelijker, de Bidweg is meer beladen, zwaarder en bijna echter. Brr, op de hoek van de Kapoenstraat en Lenculenstraat is stevig graffiti op de muren gespoten. Het Mariabeeld door Rob Stultiens (1947) is er gelukkig van verschoond: een uitzonderlijk teken van respect.
Natuurlijk voel ik onderweg weer weerstand tegen het begrip 'zondaars'. Het blijft aanvoelen als 'affirmerend klein maken'.
In 'Het Wees Gegroet Maria' bid ik dan ook: 'Bid voor ons mensen'. Misschien is 'steun ons mensen' nog beter.
Hm, in het verlengde hiervan zou in het Onze-Vader-gebed 'leid ons niet in bekoring en verlos ons van het kwade' ook vervangen mogen worden door 'leid ons op de goede weg en richt ons op het goede'. Simpele veranderingen vanuit de gedachte 'dat datgene waar we ons op richten, wordt vermeerderd'.
Oei, mijn windkapje vat vlam. Dit is niet de bedoeling, want dan kan ik de gebeden en gezongen teksten niet meer lezen.
Een goed half uur later is de stoet terug bij de voorhal van de Sterre der Zeekapel. In de pandhof en kruisgang blijkt een receptie voor de Geestelijkheid, het Dragersgilde, de Broederschap èn de Bidweg-deelnemers te zijn. Zo te zien kennen vele aanwezigen elkaar, en eerlijk: verrukkelijke toastjes. Een verademing na het slechte eten vanmiddag.
Ik praat kort met een zichtbaar vermoeide pastoor Jan Vries. Uit zichzelf herkent hij mij en zegt hij dat ik degene ben - de vrouw - die het vloermozaïek - door Pierre Cuypers - uit de Sterre der Zeekapel heeft geanalyseerd. Het verrast me, maar een verder gesprek zit er niet in; zijn aandacht wordt getrokken door anderen.
Koster Mark Pleunis komt op me toe en zegt: "Denk aan me bij het Meer van Galilea."
Ga ik zeker doen. Ik vraag mezelf af of er in het instituut van de kerk ooit werkelijk aandacht kan bestaan voor mijn ideeën en ontdekkingen. Nieuwe inzichten vormen geen reden om oude tradities weg te gooien òf ze zouden zwaar strijdig moeten zijn. Hm, nu in februari 2026 denk ik 'het Vrouwelijk Goddelijke heeft toch wel erg geleden onder de sturing van de mannelijke mensen'. Dat ik als vrouwelijk mens mijn ontdekkingen doe, en daarin door de Engelen wordt gesteund, krijgt steeds meer waarde. Het is alsof er in de geschiedenis iets heel licht kantelt.
Omdat mijn hoofd te vol zit met indrukken, rijdt Aad ons naar Charleroi. We arriveren bij een huis met een enorme tuin. Het geheel is afgesloten door hoge hekken en een brede elektrisch schuivende poort. Een oudere man beheert de woning en de tuin. Het geheel is afwerend. Blijkbaar logeren er meerdere gasten. Waar is de rijke eigenaar? Heeft hij nog zo'n huis? Zit hij elders gevangen? Hm, blijkbaar denk ik aan een hij en niet aan een zij.
Bronnen
- Bidweg van de Sterre der Zee.
Zie: https://www.academia.edu/37608393/De_Bidweg_van_de_Sterre_der_Zee_5_eeuwen_religieus_erfgoed
- Régis de la Haye (2020). De Bidweg van de Sterre der Zee - 5 eeuwen religieus erfgoed. Maastricht: Broederschap van de Onbevlekte Ontvangenis van Onze Lieve Vrouw 'Sterre der Zee'.
---> 437 NAAR ISRAËL - Onvoldoende Voorbereiding