TOESCHOUWEN OM BEWUST TE WORDEN
Thea-Warrior
Na de hoogmis vlug naar de voorkant van de Basiliek om te bekijken hoe daar de processie wordt opgesteld. Een groot baldakijn, staven en vaandels komen naar buiten. Met beleid gaat Maria - Sterre der Zee door de grote uitgang.
Het Mestreechs Rizzjemint stelt zich als eerste op aan de westkant. Aad en ik lopen naar voren om iedereen langs te zien komen. Op de stoepranden stelt het publiek zich op.
Hee, dat Rizzjemint is een historische groep opgericht in 1988. Ik houd van het vrolijke, speelse karakter. Zouden de echte regimenten er ooit zo mooi hebben bijgelopen? Denk het niet. Het is natuurlijk een eenzijdige invalshoek; ooit hebben regimenten de Maastrichtenaren beschermd tegen buitenstaanders, allemaal in vrede samenleven is destijds feitelijk te veel gevraagd. Hm, tegenwoordig nog steeds.
Vanwege hun beschermende functie destijds worden ze vandaag via de folklore gekoesterd.
Het officier geeft het startsein en de stoet zet zich in beweging. De suisses volgen, een mooi kruisbeeld tussen kaarsen, het conopeum en tintinnabulum worden voorbij gedragen. De religieuze vormgeving wordt hier openlijk getoond en gevierd. Ik denk dat daar tegenwoordig meer durf voor nodig is dan een eeuw geleden.
Het Dragersgilde Heilige Petrus volgt met een monstrans en met Sint-Petrus op een draagbaar. De Onze Lieve Vrouw vormt samen met Sint-Pieter (kerken Boven en Beneden) een parochiefederatie, dus logisch dat zij erbij zijn. Het is een kleurig geheel. Het Dragersgilde van Sint-Lambertus draagt de grote reliekhouder op de schouders. In de periode 670 tot 700 is Lambertus bisschop van Maastricht geweest. Met de later ook heilig verklaarde Willibrord predikt Lambertus langs de Maas. Derhalve zijn daar de nodige kerken aan Lambertus gewijd. Hm, die kerken zijn beslist door een Energielijn verbonden. Misschien ooit nog eens bewandelen, volgen met de wichelroede, als een soort pelgrimstocht.
Hubertus van Luik - de opvolger van Lambertus van Maastricht - heeft de bisschopszetel van Maastricht naar Luik verplaatst en meteen de overblijfselen van Lambertus overgeplaatst naar Luik, derhalve is Lambertus de patroonheilige van Luik.
In 1937 hebben tweeduizend Maastrichtenaren met de trein een reliek van Lambertus opgehaald in Luik, en in 1939 is voor deze reliek in Utrecht bij Edelsmidse Brom de vergulde en met edelstenen bezette buste gesmeed. Het is een vorm van devotie waarvoor ik vrij weinig begrip kan opbrengen. Ik bedoel devotie voor de reliek kan ik goed volgen, maar zo'n enorm kostbare buste gaat me feitelijk te ver, en toch... dat deze buste bewaard en gekoesterd mag worden als teken van waartoe mensen in staat zijn als het om de gewenste uitstraling gaat. Op zich is het een geweldig staaltje edelsmeedkunst.
Flambouwdragers en de spelende Harmonie Kunst door Oefening - Maastricht wandelen voorbij. Het Dragersgilde van de Zwarte Christus van Wijck volgt. De vrouwen in maagdelijk blauw dragen de Gordel van Maria. Bij deze Gordel hebben vele vrouwen een zwangerschap afgesmeekt via Maria. Ik kan me voorstellen dat een vrouw tot een dergelijke magische handeling haar toevlucht neemt, want daadwerkelijk een kind baren, heeft voor sommigen acceptatie in plaats van verstoting ingehouden. Bleef een zwangerschap uit dan stond het persoonlijk welzijn op het spel. In het sjamanisme wordt gesteld dat het gaat om de subtiliteit van het gebaar en niet om de grootte ervan; een paar maïskorrels overgoten met een scheut drank in de aarde werpen, geeft aan wat er wordt verlangd: een vruchtbare oogst om nog weer een jaar op aarde te mogen leven.
Het is een vorm van het hoofd buigen voor de bestaande 'Grotere Kracht': de Kracht die de etherische vormen beheert die op aarde hun stoffelijke vorm mogen krijgen. Dus het aanraken van de Gordel geeft de intentie weer: zoals deze gordel het kleed omgordde rond de zwangere buik van Maria, zo zou ik ook graag een kind dragen. Tsjah, magie èn erkenning van 'iets' dat krachtiger en machtiger is dan een mens. Ik vind het mooi, het haalt ook wat weg van de absolute autoriteit van de clerus dat zij als enigen kennis hebben van het hoe en wat. Aan het volkse verlangen naar en rond relikwieën hebben ze toch maar mooi toegegeven. Ah, misschien staan ze er wel pontificaal achter, zou goed zijn. Door begrip voor de intentie van de smekende en biddende mens mogen denigrerende opmerkingen hier wel achterwege blijven.
Hm, de Engelen hebben me hier gesouffleerd.
Bronnen
- Lambertus van Maastricht. Op 2 januari 2026 van https://nl.wikipedia.org/wiki/Lambertus_van_Maastricht
---> 417 DE SACRAMENTSPROCESSIE II - Kracht en Tranen