413 DE PAASWAKE LOSLATEN

NIEUWE UITDAGINGEN

Thea-Warrior

 

In het gebedenboek van Sint-Anna of Isabella van Spanje lijkt geknoeid te zijn. De tekst blijft niet binnen de marge van de bladzijde maar gaat over de voorkant van het boek, daar waar de bladeren openslaan. Dit lijkt me niks voor schilder Jacques Jacob Iordaens. Slecht restauratiewerk? Hoe dan ook van de tekst kan ik niks maken. Soms lijkt er in moderne schrijfwijze een jaartal in te staan. Misschien iets voor een volgende restauratie, want iets dergelijks kan het schilderij De Heilige Familie wel gebruiken.

 

Nadat ik de detailfoto's heb gemaakt, ga ik in de Basiliek naar de deur van het tochtportiek bij de toegangshal want koster Mark zal wel afsluiten. Zijn vrouw staat er met hun kleindochter al te wachten. Hij komt aanlopen en sluit de deur naar de kaarsenhal van de Sterre der Zee-Kapel.

Ik herinner hem aan zijn belofte mij de Schatkamer te laten zien als deze met Pasen nog niet is geopend.

"Kom dinsdag maar... is half tien goed?"

Oef, ik begrijp dat het in het Paasweekend zelf te druk is, maar het vormt in het geheel geen probleem want we vertrekken donderdag pas, dus: "Uitstekend!"

"Meld je maar aan de andere kant, bij het Parochiekantoor in de Stokstraat."

 

Op het Onze Lieve Vrouweplein ordenen we wat omstandig onze tassen. Koster Mark kijkt ons peinzend na terwijl hij de grote toegangsdeur van de Sterre der Zee-Kapel sluit. Het is muisstil in het centrum van Maastricht als we terugwandelen naar onze fietsen. In een etalage lonken Limburgse vlaaien: 'Oh lekker, op Tweede Paasdag is de Bisschopsmolen geopend.'

Op de fiets heb ik genoeg te overdenken. Eerst na middernacht zijn we terug in Vroenhoven.

 

De nacht kom ik verrassend goed door. De omgeving lijkt me te koesteren. Een paar keer word ik wakker omdat er veel beweging naast me is. Nee, Aad slaapt als een blok, maar links van me zie ik een hoog opgetaste hooiwagen en hoor ik zingende mannen en vrouwen die eromheen lopen. Streekbewoners op de terugweg van het hooien in het veld. Ze gaan over de krachtige Energielijn; over de zandweg die ooit door de huidige Milleniumhoeve heeft gelopen. Mensen lopen en hebben altijd graag over Energielijnen gelopen.

Later in de nacht word ik wakker van een vrouw die tobbend met een houten kruiwagen, top-beladen met groene kolen en prei, over de stijgende weg omhoog worstelt.

Zij gaat eveneens richting de Sint-Petrus en Pauluskerk, al staat die kerk destijds nog niet in Vroenhoven. Inderdaad, in de nabijheid van een krachtige Energielijn zie ik vaker gebeurtenissen uit het verleden. 

 

Me verheugend op dinsdagochtend wordt Eerste Paasdag bestempeld tot relaxdag, immers voor mij geldt vaak 'kalm aan dan breekt het lijntje niet'. Ik bedoel bij te veel prikkels kan ik plots, van het een op het andere moment, weinig meer dan half-bewusteloos in een stoel hangen. In het verleden overkomt me zoiets regelmatig op vrijdag aan het eind van de werkweek. Maar in de zon in de tuin van de Millenniumhoeve kick ik ontspannen af terwijl ik ondertussen voel hoe de verwachting voor aanstaande dinsdag zich opbouwt.