405 'HALLO MAASTRICHT'

BLIJ TERUG TE ZIJN

Thea-Warrior

 

Stille Zaterdag - 8 april 2023 - op naar Maastricht.

Doel van de komende dagen is de Energielijnen van de Onze Lieve Vrouwebasiliek meer getrouw in kaart brengen en als het kan concreet het schilderij 'Droom van Jakob' bestuderen.

Na het middaguur gaan de fietsen op de fietsdrager en vertrekken we richting Maastricht om door te rijden naar ons logeeradres in België, in Vroenhoven. Het blijkt een prachtige hoeve. De naam Milleniumhoeve voelt goed. Door de grote toegangspoort blijkt een Energielijn te lopen, die tevens door de foyer van het vakantieverblijf gaat.

Vlak na de grote poort aan de weg kruist een tweede Lijn de eerste Energielijn. De overnachtingsplek biedt een prima bed en een uitstekend keukenblok. Het voelt riant aan.

 

In deze Paastijd heeft koster Mark het vast druk. In mijn hoofd repeteer ik de vragen die ik hem wil stellen:

- Is tijdens de restauratie van het schilderij 'Droom van Jakob' de houten drager onderzocht, en is bekend waar de bomen voor de drager zijn gekapt?

- Heeft u enig idee waar het schilderij 'Droom van Jakob' vandaan komt; welke weg het in de afgelopen eeuwen heeft afgelegd?

- Heeft u een foto van het vloermozaïek dat Pierre Cuypers voor de Sterre der Zee-Kapel heeft ontworpen?

 

Op de fiets naar het centrum van Maastricht over de Maastrichtersteenweg, die overgaat in Tongerseweg, word ik verrast door een groep kamelen. Krachtdier Kameel vertelt over uithoudingsvermogen en de belofte van overleven bij moeilijke reizen. Hm, dit past goed bij de reis die de bijbelse Jakob heeft moeten ondernemen. Kameel gaat gestaag voort en past zich aan de omstandigheden aan; neem je plek, neem jouw positie in het Grote Geheel in. Het zijn bemoedigende woorden. 

 

We stallen onze fietsen op het Academieplein en gaan wandelend verder. In de straat Verwerhoek stroomt de noordelijke Jekertak onder ons door. Langs de stadsommuring uit het tweede kwart van de 13e eeuw komen we terecht op de hoek van de Kleine en Grote Looiersstraat, daar waar de middentak van de Jeker is gedempt. Prima cappoo op het terras van Blend7, maar binnen zijn de stoelen, waarnaar we verwezen worden, te hard en het tocht er koud. We besluiten verder te gaan.

Enkele dagen geleden heb ik Vino & Friends gebeld maar de tafels in dit restaurant zijn alle dagen gereserveerd. Jammer.

Via de Ridderstraat komen we bij Witloof terecht. Watertandend lees ik de menukaart, maar ook hier vangen we bot. Zelfs 'op den lossen boef' aan een van de vijf toogtafels is vandaag niet mogelijk. Via het Onze Lieve Vrouweplein en de Bredestraat komen we op het Vrijthof bij Il Bacaro terecht. Aldaar smaken de groenten-ovenschotels uitstekend. Met zicht op een grote, vrolijke familie - met een schattige baby - zitten we hier goed.

 

Verderop op het Vrijthof staan kleurige beelden gecreëerd door Han van Wetering (1993): Ut Zaat Herremenieke.

In 1959 is 'De Zaate Herremenie' blijkbaar het eerste ongeorganiseerde carnavalsorkest: een orkest zonder dirigent maar met voorop d'n drappo ofwel de vaandeldrager. Drapeau betekent vlag, banier of vaandel. Op carnavalsdinsdag komen blijkbaar alle dweilorkesten op het Vrijthof bijeen. In de Sint-Servaasbasiliek vindt dan een 'Drappo-zegening' plaats. Heerlijk, dit plaatselijk gebruik bevestigt sterk de identiteit van de Maastrichtenaar. 

Aad danst met de vrouw met de bombardon en de gekeelde haan. Ik poseer naast d'n drappo. Voorop loopt een kind met een paarse vogelkop en een trekharmonica. Achteraan gaat een oude man met een grote trom. Een vrouw-in-blauw met hoorns en vleugels blaast de trompet. Desiderius Erasmus (in Lof der Zotheid uit 1509) heeft het al gezegd: Wij worden allen gek geboren, enkelen blijven het.