REDDINGSACTIES
Thea-Warrior
Energetisch gezien vormen alle Horizontale Energielijnen samen een enorme bol en aan 'die wereldbol' kan grovere materie zich hechten. Op die bol vinden onze incarnaties plaats in een wereld van ongelooflijke schoonheid.
Wij-mensen zijn in staat om onze omgeving naar onze hand te zetten, haar totaal te veranderen, maar kunnen de natuur ook haar gang laten gaan. In het Frontenpark wordt een en ander met zorg begeleid. Oh jee, honden aangelijnd en geen dode vogels aanraken; er heerst vogelgriep!
Op zich is rustig wandelen al een helende activiteit: we beginnen bij De Krul, een verrassend restant van de oude afrit van de Noorderbrug. Een perfecte 'Weet-je-nog?'.
Vanaf de naastliggende fietsbrug is de evolutie van dat wat wij mensen creëren overduidelijk te zien: alles verandert.
Het wonderbaarlijke van Energielijnen is echter dat ze er al eeuwen liggen en blijven liggen.
Doe ik er goed aan om te schrijven over deze wat kille zondag? Wandelaars zijn we nauwelijks tegengekomen en wat mij betreft mag dat in dit gebied altijd zo zijn. Alom stilte en frisse lucht, dat is weleens anders geweest.
Ooit zijn de vestingwerken doorgebroken om van deze Lage (Bossche) Fronten een levendige haven te maken. Nu gaat de natuur er zijn gang en is het water helder.
Enkel door zijn aanwezigheid beantwoordt het voormalige havenmeestershuis de vraag hoe tijden veranderen. Ooit zijn hier de mensen in en uit gegaan, nu is het een ontroerend monument van de tijd en het verval.
Een 120 meter lange droge, vandaag glibberige, gracht verbindt de Lage Fronten met de Hoge Fronten. Jaren verwaarloosd vormen de buitenwerken nu een beschermd natuurmonument; hommels, zwanen, muurhagedissen en vleermuizen mogen er van ons-mensen wonen. Het gebied ligt bezaaid met restanten van de 17- en 18-eeuwse vestingwerken. Maar wacht even, wie heeft een en ander gevormd? Graafmachines zijn er niet in die tijd. Garnizoenssoldaten? Gevangenen? Burgers; mannen, vrouwen en kinderen? Met houten scheppen en houten kruiwagens? Met houten karren op hoge wielen, getrokken door paarden? Toch reeds ijzeren schoppen? Waar zijn al die schoppen gebleven? Plotseling krioelt de ruimte van de bewegende mensen en dieren. Brr, kou en nattigheid, ongelooflijk zwaar werk.
Een witte trap leidt ons weer omhoog. Bij een geel bord bevindt zich een ingang van de ondergrondse verdedigingswerken; de zogenaamde kazematten. Interessant om daar ooit de atmosfeer te proeven. En wat is dat aan het eind? Maastricht bezit toch geen Sacre Coeur? Het blijkt de voormalige Sint-Lambertuskerk te zijn. Het wereldwijde web meldt dat de kerk tussen 1913 en 1916 op instabiele ondergrond is gebouwd; op het netwerk van verdedigingsgangen en bomvrije ruimtes. Gevolg daarvan zijn verzakkingen. Al kort na de oplevering in 1916 zijn er scheuren te zien. Er worden herstelwerkzaamheden uitgevoerd, maar die baten onvoldoende. Tussen 1976 en 1978 wordt de kerk vanwege instortingsgevaar gesloten. Er wordt gerestaureerd, maar de problemen blijven en in 1985 wordt de kerk definitief buiten gebruik gesteld.
In 2009 leeft de idee de kerk dan maar af te breken. Gelukkig biedt het rijk een subsidie van 3,8 miljoen. Bijna drie jaar, tot november 2012, wordt er gerestaureerd. In 2016 krijgt de kerk een particuliere eigenaar. Het interieur wordt verbouwd en er wordt een woonhuis, een onderzoekscentrum en een semi-openbare zaal in ondergebracht. Prima reddingsacties.
We wandelen rond het unieke gebouw dat geheel van Kunradersteen is opgetrokken. Hm, de klok mag iets meer op tijd lopen. Gezeten houdt God Jezus in kruisvorm voor zich. In de diepe nissen Sint-Servaas, Sint-Lambertus en Sint-Hubertus.
Ben moe, gelukkig is er een kortere weg terug: een pad loopt niet recht naar beneden maar keurig schuin over een talud omlaag. Ik kijk waar ik mijn voeten zou kunnen zetten om veilig beneden te komen. Nog niet eens begonnen, schuift bovenaan plotseling het slik onder mijn voeten weg en ik glijd naar beneden. In mijn val weet ik de onderkant van een weidepaal te grijpen en dan hang ik daar: mijn bovenlijf op gras maar mijn benen hangen in natte gele, fijnkorrelige blubber. Wat is dit? Leem? Löss?
Mijn voeten vinden geen grip. Hevig geschrokken staat Aad bovenaan mij uit te foeteren: gebruikelijke, machteloze zinnen: Kijk dan toch uit! Ik heb je nog gewaarschuwd dat het glad is. Let dan ook op waar je je voeten neerzet.
Hoe meer hij foetert hoe harder ik moet lachen.
Wat te doen? Mij ophijsen aan een arm gaat het niet worden. Ik kan me omlaag laten glijden maar dan lig ik helemaal in het slijk. Aad laat zich over het blubberpad omlaagglijden en eenmaal beneden kan hij zijn rechterbeen net hoog genoeg houden dat ik op zijn rechterschoen kan staan. Met die steun onder mijn voeten weet ik me op mijn knieën omhoog te drukken. Even later sta ik besmeurd en veilig beneden. Hikkend van de lach hoor ik zijn gemopper gedwee nog vijf minuten aan. Dan is het genoeg: "Hee, stop even; ik hèb uitgekeken!"
Na mijn reddingsactie van vannacht is dit een knappe van Aad overdag. De wandeling heeft me duidelijk overvraagd. Diep zuchtend is Aad bereid me nog te fotograferen bij de prachtige rode deur van de kazemat van Bastion A. De grijnslach op mijn gezicht blijft nog wel even.
Bij Café Blanche Dael doen de cappoo en kersenvlaai ons goed. Eer aan de Romeinen; zij hebben de kersen, de pruimen, de walnoten en kastanjes in onze streken geïntroduceerd. Kort werpen we enkele blikken in andere openbare Sphinx-gebouwen.
Bij Loods 5 scoor ik drie kussens voor op de bank en een tekendoos voor onze kleinzoon. Dan rijdt Aad als eerste terug en natuurlijk neem ik halverwege het stuur over. Gelukkig is het gauw Pasen.
Bronnen
- Rondwandeling Sphinxkwartier Frontenpark. Maastricht Visitor Center - Sphinxkwartier - Frontenpark 2019
Zie ook: www.bezoekmaastricht.nl
- Viastory Creatives Agency: Ch. Arnts, Ph. Driessen, G. Houben, M. Kriek, H. Lindelauf, M. Marini en J. Vos (december 2022). Via Belgica.
- Voormalige Sint-Lambertuskerk. Op 27 oktober 2025 van https://n.wikipedia.org/wiki/Sint-Lambertuskerk_(Maastricht)
---> 403 VERSLEUTELDE JAARTALLEN - Stap voor Stap