24 NIJMEGEN - EEN BRONZEN RELIËF

HET RAADSEL VAN NIJMEGEN

Thea-Warrior

 

In 2018 komt Marko Pogačnik, een geomant uit Midden-Europa, voor een tweede keer naar Nijmegen. Hij leidt workshops, waarin het bezoeken van krachtplekken en individuele, persoonlijke, ontwikkeling in aansluiting op de processen die op aarde plaatsvinden centraal staan. Sinds de jaren zestig is hij al actief bezig met het intuïtief waarnemen van energie. In de aanloop naar het gebeuren wordt er in de Landschapsgroep Nijmegen, een groep die zich met intuïtief waarnemen in het landschap bezighoudt, natuurlijk gesproken over zijn vorige bezoek aan Nijmegen in 2008. Zie 'De Kracht(plaatsen) van Nijmegen'.

 

Degenen die Marko kennen, weten dat hij in het landschap of steden lithopunctuurnaalden kan oprichten: grote stenen 'acupunctuurnaalden'. Indrukwekkende kunstwerken. Doelen hiervan zijn de energetische doorstroming op specifieke plaatsen te bevorderen of de uitstraling van een plek te bevestigen. In Nijmegen is iets dergelijks in 2008 niet geschied. Volgens mijn vriendin Hanneke heeft Marko bij zijn bezoek destijds gezegd dat in Nijmegen geen stenen naald met kosmogram geplaatst hoefde te worden: "Niet nodig, in Nijmegen is alles al." 

 

Als zij mij dit vertelt, zie ik rond haar hoofd schitterende, zilverwitte sterren. Als 'deze sterren verschijnen' weet ik dat er iets belangrijks gezegd wordt. Denk niet dat me dit dagelijks overkomt; soms realiseer ik me pas achteraf dat ik de sterren weer eens gezien heb. Als docent-begeleider van vele bijeenkomsten probleem-gestuurd-onderwijs popt in mijn hoofd onmiddellijk de vraag op: 'O ja, en wat is er allemaal dan?'

Het gevolg van ons korte gesprek is dat ik vanaf dat moment tijdens het volgen van energielijnen de kunstwerken die ik tegenkom nauwkeurig bestudeer en fotografeer, erover peins en het wereldwijde-web afstroop naar informatie over deze kunstwerken. Kunstwerken kunnen bewust of onbewust geplaatst zijn en 

kunnen aanwijzingen geven over energielijnen ter plekke.

 

Als ik in 2018 de energielijn van Sinte-Ontcommer in het centrum volg, kom ik bij de Stevenskerk tal van kunstwerken tegen. Een ervan is het bronzen reliëf van 'Het Raadsel van Nijmegen', van de hand van Oscar Goedhart en geplaatst in 1974. Het kunstwerk stuit mij van lelijkheid tegen de borst; hoe zit dit echtpaar in hemelsnaam in elkaar geknoopt? Wie is de man, wie is de vrouw? In de tussenliggende tijd ben ik van dit reliëf gaan houden, want het feit dat Nijmegen haar raadsel nog steeds blijkt te koesteren, maakt veel goed. Het hangt toch maar mooi in die 'Achter de Smidstraat' tegen muren van de heuvel Hundisburg aan, waarop de Stevenskerk gebouwd is.

 

Op de een of andere manier komt het afgebeelde raadsel mij bekend voor. Mijn handelwijze getrouw kom ik op het web bij een artikel terecht in het tijdschrift 'Vlaamse Stam' van de hand van de Belgische genealoog Pieter Donche: Een genealogisch raadsel uit 1619. Centraal thema is het schilderij van Pauwels van Schoten, dat zich in de Schepenhal van het Stadhuis van Nijmegen bevindt. De ingewikkelde verwantschappen uit het raadsel boeien me.

 

In het artikel worden twee zwart-wit afbeeldingen van 'Het Raadsel van Nijmegen' weergegeven. Blijkbaar bestaat er een ouder schilderij, dan dat waar Pieter Donche de teksten van bespreekt, namelijk een uit 1576.

'Heb ik dit schilderij in het midden van de jaren zeventig gezien in het Stadhuis van Nijmegen? In een zijgang, met een ingelijste, getypte uitleg ernaast?'

Volgens het artikel bevindt het oudere schilderij zich in Museum Het Valkhof. Dus fluks op de fiets naar het museum. Onbekend... het duurt even voordat mij ter ore komt dat het schilderij uit 1576 zich in het depot bevindt. Jammer dan, de opgedane kennis wordt in een van de vele laatjes in mijn hersenen opgeslagen.