09 EDE - LANDGOED KERNHEM - VERHALEN

OVER IDENTITEIT 

Thea-Warrior

 

Bij Landgoed Kernhem horen twee verhalen. Zowel sage als legende hebben met identiteit te maken. Maar niet enkel deze verhalen! De kwaliteit van de energielijn, die met de Doolhoflaan op landgoed Kernhem samenvalt, heeft eveneens betrekking op identiteit. Het kan de identiteit van een individu (van jou) betreffen, van een stel (een vriendenstel), van een paar (een echtpaar) of van een groep of gemeenschap. Wandelend op de energielijn kun je spontaan wijzer worden, maar je kunt ook bewust (in jezelf) vragen stellen of er gezamenlijk met een ander over praten. Wandel er maar eens overheen!

 

De energie van de lijn ondersteunt en zal je in de goede richting sturen. Wat jij ontbeert of nodig hebt kan helder worden en er kan een begin van heling plaatsvinden. Voor relaties geldt hetzelfde. Let tijdens de wandeling of de dagen erna maar op wat er, vanuit de fijnstoffelijke wereld, aangereikt wordt.

 

En genoemde verhalen?

Bij het Landgoed hoort een sage: 'De witte juffer van Kernhem'. Deze juffer is als schim, dwalend op het landgoed, aan te treffen. Ze was de bloedmooie dochter van de zevende kasteelheer van Kernhem en hevig verliefd op een jonge, koene ridder. Zij wilde met hem huwen, hij had modern gezegd 'bindingsangst'. Op een dag steeg de jonge flierefluiter op zijn paard en daar ging hij... de wijde wereld in: "Ik moet gaan, wacht op me, als ik terugkom gaan we trouwen!"

En de juffer wachtte en wachtte en wachtte en dwaalde ondertussen over de lanen. Hoefgetrappel of gehinnik, speciaal voor haar, kwam er niet. Haar hart versmachtte tijdens haar leven en na haar dood vond haar ziel geen rust. En dus dwaalt deze verdrietige schim nu nog steeds verbitterd in de mist tussen de bomen en over de heuvels. 

 

Een prachtige illustratie, immers eeuwen is vrouwen de afwachtende, afhankelijke rol ingeprent. Alsof hun identiteit en kracht onvoldoende zou zijn om actief handelend door de wereld te gaan. Als je iemand lief hebt, staat dat voor altijd in de sterren geschreven. Verder doe je er hier op Aarde, waar je tijd beperkt is, goed aan om tijdslimieten aan te geven: "Ik wacht een jaar, daarna stop ik met wachten!"

Elke volwassene is vrij om het leven (samen met anderen) vorm te geven, en ieder van ons is meer waard dan onvervulde liefdes. Het vergt natuurlijk wel lef om opnieuw te beginnen.

 

En het andere verhaal?

Bij de Bloedsteen hoort een legende: prik je bij volle maan met een speld of naald in de steen, dan sijpelt er bloed uit de steen. De lugubere insteek is dat dit bloed bij de offers hoort die op de steen gebracht zijn.

Nou ja, letterlijk prikkend is er tot nu toe geen bewijs voor gevonden.

De Bloedsteen is echter wel een maanaltaar. Ga maar eens met volle maan bij de Bloedsteen zitten. Zie haar oplichten in het maanlicht, begroet haar, bied haar Liefde aan, sluit je ogen en prik imaginair met een echte of denkbeeldige naald in de Steen. Neem vervolgens waar wat ze je in je oren fluistert of welke sprookjesachtige beelden ze jou voortovert. Misschien zie je - in de fijnstoffelijke wereld - daadwerkelijk haar bloed stromen.

Bloed bevat kracht, in het bloed is de identiteit van een wezen vervat. In de fijnstoffelijke wereld kun je gerust het eventueel uitstromende bloed drinken. De kracht van de Steen (is dat geen synoniem voor de Aarde!?) wordt dan gedeeld met jou.

 

 

Enkel voor vrouwen? Welnee, identiteitsontwikkeling is héél belangrijk voor vrouwen, verder gaat het in deze tijd om het vrouwelijke aspect van mensen!

 

---> Berichten

---> Index-2018