455 NAZARETH IV - CAFÉ AL KAHLA

EEN PALESTIJN IN ISRAËL

Thea-Warrior

 

Ondertussen is het buiten zeker 39 graden Celsius. De straten zijn bloedheet. We vluchten een café in: Al Khala blijkt een klein restaurantje en we zijn de enige klanten.

De airco staat aan en met iced coffee en koude yoghurt met noten en vruchten is het er goed uit te houden.

 

Op een gegeven moment vraag ik de barman welk geloof hij heeft. Hij antwoordt dat ik een verboden vraag stel.

Wat verbouwereerd vraag ik hem of het moeilijk is om hier in Nazareth te wonen. Volgens hem is het een uitdaging.

Ik heb het idee dat hij een christelijke Palestijn is.

Spontaan vertelt hij hoe zijn grootvader in 1948 is verjaagd uit het nabije Sepphoris. Ik kijk hem waarschijnlijk redelijk dom aan. Hij vertelt dat Sepphoris ten tijde van de stichting van de staat Israël een Palestijnse verzetshaard is geweest en dat Israëli de plek met vliegtuigen hebben gebombardeerd. De verzetshaard is daarbij volledig vernietigd, en volgens hem heeft de Palestijnse bevolkingsgroep hiervan nog steeds veel last. 

Ik geloof het graag. Het moet destijds eind jaren veertig van de twintigste eeuw een chaotische toestand zijn geweest. Het stichten van een Joodse staat is één ding, maar waar zijn de garanties voor de Palestijnse bewoners die al eeuwen in het betreffende gebied wonen? Mensen zijn verdreven en velen zijn angstig van huis en haard gevlucht. Het is net alsof de Palestijnen de kop van Jut hebben gevormd waarop de Joden hun pijn, verdriet en woede - geïnitieerd door de Holocaust - en mogelijk als gevolg van de eeuwenlange jodenvervolging hebben uitgeleefd.

 

Er moet me nu - vrijdag 27 maart 2026 - iets van mijn hart. Sinds ik de Leer van Jezus heb doorwrocht, popt er telkens een inzicht in mijn bewustzijn op omdat Jezus twee gangbare regels heeft veranderd.

De ene regel 'Heb uw naaste lief en haat uw vijanden' wordt: Heb uw vijanden lief, zegen degenen die u vervloeken, wees goed voor degenen die u haten, bidt voor degenen die gewelddadig naar u zijn en u vervolgen. Wees aldus kinderen van uw Vader Die in de Hemelen is, want Hij doet Zijn zon opgaan over bozen en goeden en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.

De andere regel 'Oog om oog en tand om tand' wordt: 'Het boze is niet te weerstaan, maar wie u op de rechterwang slaat, keer die ook de andere wang toe; als iemand uw rok wil nemen, geef hem ook de mantel, wie u dwingt een mijl te gaan, ga met hem twee mijlen; geef als iemand iets van u bidt en keer u niet af van hen die van u willen leven.'

Het voelt aan als twee bijna onuitvoerbare geboden; zeker als een groep mensen een andere groep weet te emotioneren en pijn en boosheid in hen weet op te roepen. In het Oude Testament is, in tegenstelling tot het Nieuwe Testament, wraak gelegitimeerd. Omdat de joden de christelijke leer, die op deze punten een omkering inhoudt, niet hebben geaccepteerd maar vasthouden aan de teksten uit het Oude Testament is van de joodse groep dus beslist wraak te verwachten. Eerlijk gezegd, schrik ik behoorlijk van dit inzicht.

 

Eenmaal op zijn praatstoel vertelt de barman dat Sepphoris tegenwoordig een opgraving annex openluchtmuseum is. Volgens hem hebben Anna en Joachim, de grootouders van Jezus, daar gewoond en is Maria er geboren. In Sepphoris bevindt zich nog een Sint-Annabasiliek. Rechts van de ingang van het Nationaal Park Zippori liggen overigens de ruïnes van de stad van zijn grootvader. Oh, in het Hebreeuws is het Zippori of Tzipori, in het Hebreeuws Sepphoris en in het Arabisch Saffuriya.

Het hele Sepphoris is me onbekend, nou ja... pas heb ik gelezen dat Tiberias ooit Sepphoris heeft vervangen als hoofdstad. Maar vanwege het schilderij 'De Heilige Familie' in de Onze Lieve Vrouwebasiliek in Maastricht, waarin Isabella van Spanje figureert als Sint-Anna, intrigeert zijn verhaal me wel. Hij legt ons uit hoe we ernaartoe kunnen rijden. Omdat het Café wifi bezit, maak ik enkele foto's van Aad's telefoon met de route. Ondertussen vertel ik over Levend Web en over het bestaan van Energielijnen. Hij luistert geboeid en belooft me - al spreekt hij geen Nederlands - om mijn website in elk geval te bekijken.

 

Anderhalf uur later begeven we ons fris en fruitig op weg. Eh, om hier in Nazareth naar de Grieks-Orthodoxe Kerk van de Annunciatie te wandelen. In de straten strelen Oosterse geuren ons reukzintuig. Oh, de kerk uit 1677 staat in de steigers.