411 HERNIEUWING VAN DE DOOPBELOFTEN

HET GODDELIJKE ERKENNEN

Thea-Warrior

 

"Gewoon doen," zeggen de Engelen begin november 2025. Ik stribbel wat tegen, maar geef dan toe met de gedachte dat ik in de toekomst beslist geen misteksten meer ga in inscannen; dit overkomt me geen tweede keer. Geheel onverwacht raak ik daarop bloednerveus en bijna twee maanden lukt het schrijven van teksten voor Levend Web maar mondjesmaat omdat ik eigenlijk geen kritiek wil uiten; op wat dan ook. Volgens mij is het uiteindelijk redelijk netjes gelukt. Wat me onderweg verbaasd is hoe weinig diepgang ik als gewoon katholiek opgevoede vrouw in het geloof uit mijn jeugd bezit. Wat me nog meer verbaasd is hoe ik van binnen strijd tegen de ontkerkelijking. Hoe ik van binnen heel hard tegen alle Nederlanders en Europeanen wil roepen: "Hohohoo, begrijp toch dat God bestaat, begrijp toch dat het goed is dankbaar te zijn voor het leven op aarde, begrijp toch dat het goed is dat we samen God en op zijn minst de Goddelijke Vonk in ons eigen lichaam eer betonen.

God bestaat in het Etherische, in het Aardse, in het AL."

 

Hm, het mag gelden als excuus dat in het midden van de twintigste eeuw het negatief spreken tot of over een kind een vrij normale gang van zaken is. Los van de leeftijd van een kind en de beloften van peetouders en ouders komen na Vaticanum II de Doopbeloften namens het kind neer op: het willen afzien van kwaad en onrecht, het zich verzetten tegen de bekoring van zonde en onrecht, en het belijden van het geloof van de kerk hetgeen neerkomt op de Heer uw God dienen en Hem alleen.

Kortom vrij vriendelijk, daarom raakt het me nu dat ik meer kritiek heb: inderdaad de patriarchale insteek. Wat mij betreft: Er is ÉÉN GODDELIJKE KRACHT, en ja, Jezus Christus heeft in Zijn leven hier op Aarde van het Zuiverste Niveau van die Goddelijke Kracht een Vonk in zijn lichaam mogen koesteren; Hij is de Zoon van God en Hij heeft Zijn Kracht hier op Aarde gedeeld met de elf Apostelen en met Zijn Moeder Maria en zeker met Zijn Vrouw Maria Magdalena. Los daarvan bezit ieder mens op Aarde in het eigen lichaam een Goddelijke Vonk uit het Etherische: WIJ-MENSEN ZIJN ALLEN ZONEN EN DOCHTERS VAN HET GODDELIJKE. En inderdaad, het Ene Goddelijke is een betere benaming dan God.

 

In de Paaswake blijkt de Hernieuwing van de Doopbeloften voor de kerkgangers eenvoudig te zijn. Die bestaat namelijk uit het zingen van het lied 'Vidi aquam' ofwel 'Ik heb water gezien.' De vertaling staat erbij: 'Ik heb water zien stromen uit de Tempel, aan de rechterzijde, alleluia. En allen tot wie dit water is gekomen, zijn behouden, en zij zullen zeggen: Alleluia, alleluia.'

Alleluia betekent 'Prijst de Heer!' Wat zou 'zijn behouden' betekenen? Uitverkoren? Ogenschijnlijk wordt hier een belofte gedaan. Welk perspectief wordt aan de gelovigen aangeboden? Het Eeuwige Leven?

In het Groot Gebedenboek staat: 'Het water dat de profeet (Ez. 47: 1) aan de rechterzijde uit het heiligdom zag vloeien, is het reinigende water uit Christus' zijdewonde, het beeld van het doopsel, waardoor wij deelhebben aan de verlossende dood en de verheffing des Heren. Met den psalmist loven wij God voor zijn goedheid.'

Blijkbaar een vooraankondiging, een parallel verhaal: In het Oude Testament ziet de profeet Ezechiël (ca. 600 voor Christus) in een visioen dat er aan de rechterzijde uit een heiligdom water vloeit. Dit beeld wordt geïnterpreteerd als voorafbeelding van het water dat uit de rechterzijde van Jezus (zijnde de Tempel) vloeit als daarin - terwijl Hij aan het kruis is gestorven - de lans wordt gestoken om te bepalen of Hij ècht dood is.

 

Voordat Jezus aan Zijn openbare leven begint, heeft Hij zich laten dopen door zijn neef Johannes.

In Mattheüs 3 wordt verteld dat Johannes - de zoon van Maria's nicht Elisabeth en van priester Zacharias) - mensen oproept om zich te bekeren, omdat het Koninkrijk der hemelen nabij is gekomen. Hij doopt de mensen die hun zonden belijden. Hij spreekt de vele tot hem gekomen Farizeeën en Sadduceeën vermanend toe dat ze meer moeten doen dan (door bekering en doop) vlieden van de hen eigenlijk toekomende toorn: ze dienen vruchten (ofwel daden) voort te brengen die de bekering waardig zijn. Hm, Johannes' opmerking past in feite iedere mens.

 

Johannes stelt te dopen met water tot bekering, en stelt dat Degene die na hem komt sterker is dan hij; Die zal dopen met de Heilige Geest en met vuur. Johannes stelt: "Wiens wan in Zijn hand is, en Hij zal Zijn dorsvloer doorzuiveren, en Zijn tarwe in Zijn schuur samenbrengen, en zal het kaf met onuitblusselijk vuur verbranden."

Volgens mij betekent dit: Als iemand bereid is om zich na de dood te laten oordelen door de Etherische Kracht van Jezus, dan zal dit Vuur van Jezus tot de onderste bodem van de levensdaden gaan en Hij zal het goede tellen, en het minder goede voorgoed verwijderen. Volgens mij gebeurt dit daadwerkelijk als iemand is gestorven en als Ziel-en-Geest in de Etherische Wereld zijn terechtgekomen. Overigens is dit wegen van de daden een volkomen eerlijke taak van een Ziel-en-Geest zelf. Normaliter gebeurt dit direct, maar enige tijd later kan ook. Iets dergelijks overkomt de Geestvrouw uit Maasmechelen die uit zichzelf niet naar Boven durfde te gaan en zich wanhopig aan het Aardse heeft vastgeklampt.

 

Mattheüs 3 vertelt verder dat Jezus bij de Jordaan komt en zich door Johannes - die eerst meent daartoe niet waardig te zijn - laat dopen, waarop de hemelen zich voor Jezus openen en hij de Geest Gods ziet, net een duif, die op Hem komt. Dan zegt een stem uit de hemelen: Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb.

 

Dus op het moment dat Johannes Jezus met water doopt, openen de Hemelen zich en daalt de Geest Gods - de Etherische Kracht, het Etherisch Vuur - op Jezus neer. Daarna kan Jezus al de Goddelijke Inzichten, die hij middels dit Vuur ontvangt, gedurende zijn openbare leven verspreiden op aarde. 

Hm, Zijn Boodschap van Liefde komt hard aan zowel bij Joodse priesters als profane gezagsdragers. Een goede drie jaar duurt Zijn openbare leven slechts, dan is Hij fysiek en mentaal op, en willen de anderen hem kwijt: Jezus wordt gekruisigd.

 

In de Onze Lieve Vrouwebasiliek vormt het terugplaatsen van de Paaskaars op de standaard nog een heel spektakel. Het is een wiebelig gebalanceer, maar gelukkig loopt het goed af. Vervolgens komen de priesters en acolieten, ietwat eng in hun lange gewaden, met wijwatervat en -kwast van de koortreden naar beneden. De zingende kerkgangers worden besprenkeld met wijwater als teken van Gods zegen en bescherming, en als herinnering aan de doop. Het gewijde water kan ook helpen bij spirituele zuivering en als bescherming tegen kwaad. Het voelt goed deze handeling; ze ontroert me. De kerkgangers doven hun kaarsjes, en dan is het tijd voor de dienst van de Eucharistie.