359 GENOEG GEDWAALD

Mia Lederer (ca. 1950-55). Peter en Stefan.  Schilderij: 41x51 cm. Foto: Thea-Warrior, 9 juli 2022.
Mia Lederer (ca. 1950-55). Peter en Stefan. Schilderij: 41x51 cm. Foto: Thea-Warrior, 9 juli 2022.

HET SLOT VAN HET IDO

Thea-Warrior

 

Aan alles komt een eind, ook aan dit Intermezzo Dwalende Ogen. Verhalend op Levend Web ga ik langzaam maar zeker begrijpen waar mijn weemoed in België, in Opwijk, vandaan komt, immers in de Sint-Paulus-Paardenprocessie heb ik zo veel glanzende ogen gezien... vreugdevolle ogen. 

Eigenlijk gun ik alle mensen deze 'eenvoudige' ervaring. Of de processie eenvoudig is? Denk het niet. Het vergt een gigantische organisatie. Veel inwoners steken hun vrije tijd daarin. Ik besef dat een kleinere gemeenschap, omringd door 'groen' en met een eigen geschiedenis, zoiets kan. In een grotere stad zijn de wijken mogelijk te anoniem en ik zie de concurrentiestrijd - met haar negatieve effecten - met andere wijken al opkomen. Ligt het aan mij dat ik me meer thuisvoel bij het zachte en vriendelijke? Minder behoefte heb aan de-volumeknop-voluit?

 

Heel bewust - met de idee het vermijden van energetische chaos - ben ik niet naar de start van de Sint-Paulus-Paardenprocessie bij de Sporthal Opwijk gegaan, maar terug thuis tref ik op het web een veertien minuten durende film aan van Pat Boog (2013) over de voorbereiding van de Paardenprocessie in de Sporthal Opwijk. Mijn respect naar alle werkers achter de schermen groeit erdoor. In de film is goed te zien wat simpele aandacht voor een ander en de idee van schoonheid kan doen... zoveel vrolijke verwachting en glanzende ogen. Ik besef dat aan de huidige Sint-Paulus-Paardenprocessie niet zozeer het individuele religieuze gevoel ten grondslag ligt, maar dat vanuit de historie het thema heeft klaargelegen en dat de gemeenschap hier haar hart, haar kracht èn haar liefde voor de (jonge) medemens toont.

 

Mijn idee wordt onderbouwd als ik op het web verneem dat de processie tot 1969 vooral een parochiale aangelegenheid is, maar in dat jaar lopen er slechts 110 paarden, amper 4 groepen en 77 gekostumeerde personen mee. Hierdoor wordt het hele gebeuren in vraag gesteld. Er staat 'De tijdgeest lijkt mee te spelen'. 

Ik vraag me af wat er met 'tijdgeest' wordt bedoeld. Ontkerkelijking? Het bijna verdwijnen van trekpaarden? In elk geval komen op 9 maart 1970 in Opwijk een veertigtal mensen in de bovenzaal van De Waag bijeen. Het resultaat is dat er een Sint-Paulusprocessiecomité wordt opgericht... de organisatie komt in handen van leken. Er is absoluut iets bijzonders gebeurd daar in die zaal, want zoals Sint-Paulus - Jezus - het gewild zou hebben, laat een groep mensen daar hun hart spreken voor hun gemeenschap.

 

Bijna aan het eind van dit Intermezzo Dwalende Ogen ontdek ik begin augustus 2022 op het web dat 29 juni helemaal niet de feestdag van Sint-Paulus is; het is de feestdag van Sint-Petrus èn Sint-Paulus. Moet erom lachen. Mooi dat Mazenzele dit jaar met zijn Sint-Pietersbeeld eveneens in de Paardenprocessie aanwezig is geweest. Van mij mogen ze altijd blijven komen.

Ondertussen is er iets van me afgevallen: mijn weerstand tegen 'Petrus-en-Paulus' is weg. De welbespraakte, mij-irriterende Paulus, heeft toch maar mooi de Boodschap van Liefde van Jezus aan de noordkant van de Middellandse Zee weten te vestigen. Zelf ben ik destijds naar de noordkant gevlucht, naar door hem gestichte christelijke gemeenschappen, toen de zuidkant me te heet werd onder de voeten. Paulus is ernaartoe gebracht, ik-Petrus ben zelf gegaan. Blijkbaar zijn Maria-Magdalena en Jacobus destijds dus eveneens gegaan

 

Als ik-Petrus weet ik nog hoe ik destijds vlak voor mijn dood heb gerend om mijn achtervolgers te ontlopen, en ik weet dat ik omgekeerd - aan één been gehangen - ben gestorven. Desondanks ben ik met al mijn menselijke gebreken in de christelijke gemeenschappen aan de noordkant wel gerespecteerd, dus wat mij betreft... gewoon 'Petrus-en-Paulus'. O, en wat de Sleutel van de Hemelpoort betreft, dat is de Onbenoembare Naam van God: een lange, zuchtend uitgesproken A die overgaat in een lange, zuchtend uitgesproken E. Gewoon Jahweh of JHWH dus!

Over Petrus-en Paulus zó te schrijven helpt me. Het gegeven dat in deze tijd de nadruk wat meer op vrouwelijke aspecten, als zachtmoedigheid en gemoedelijkheid, hoort te liggen helpt me eveneens. Ik-Thea-Warrior ben in Brussel niet voor niks een aantal keren over Maria Magdalena gestruikeld. Ach, de Boodschap van Liefde mag nog veel meer beklijven.

 

 

Ogen en mensen kunnen op meer manieren dwalen: letterlijk en figuurlijk. Hier en nu neem ik afscheid van mijn geliefde Hippolyte Boulenger en Mia Lederer met hun uitzonderlijke ogen. Dank voor de schoonheid, dank voor het meer-in-een dat jullie mij (en alle anderen) hebben geschonken.

 

Oké, een toegift: een laatste schilderij van Mia. Via via heb ik het in juli 2022 met eigen ogen mogen aanschouwen. De afgebeelde jongetjes zijn de twee zonen van Mia en Johannes Lederer: Peter en Stefan. 

Zijn in zo'n eenvoudig schilderij optische illusies aan te brengen? Mia kan het: speelgoeddieren! De kop van een knuffeleend en een soort knuffelkussen... een rechthoek zonder armen en benen maar wel met een hals en een hoofd.

 

En o, als laatste mijn allerlaatste porseleinen aanwinst. Een integere afspiegeling van de cultuur van de jaren vijftig, want tegenwoordig weten we dat roken dodelijk is. De driehoekige asbak kent een afbeelding van een harlekijn (Johannes) met zijn duifje (Mia). De asbak is klein; maximaal 9 centimeter. Het schilderij wat groter: 41 bij 51 centimeter. Wat de asbak betreft... er zitten enkele optische illusies in. De lijmstok met twee vogels (Peter en Stefan?) vind ik de mooiste.

 

BIJ DEZE... DANK HIPPOLYTE, DANK MIA, DANK BRUSSEL EN OPWIJK.

 

Bronnen

- Paardenprocessie Opwijk 2013. Op 2 juli 2022 van https://www.youtube.com/watch?v=2HRSUsh0-mc

 

Linken

---> Pat Boog - Paardenprocessie Opwijk 2013 - De Voorbereiding!

 

---> 360

---> LIEFDE 2022 IDO Inhoud

---> QUEESTE

---> HOME